logo
European Weighing Industry

Newsletter Numer 5 - Październik 2015
Versión Española
Version Française
Versione Italiana
English Version


Lobbing LMG: Rezultaty spotkania z Komisją Europejską

Dnia 4 września zespół lobbingowy LMG spotkał się z przedstawicielami Komisji Europejskiej (KE). Ze strony CECIP w spotkaniu uczestniczyli Karlheinz Banholzer, Daniel Meier i Bárbara Morales, ze strony DG GROW – Kierownik Jednostki B4, pan Maciej Gorka oraz Dyrektor ds. Strategicznych, pan Daniel Hanekuyk.

Jednym z głównych omawianych tematów był przewodnik WELMEC Guide 7.2 “Oprogramowanie dla przyrządów pomiarowych”. CECIP dogłębnie wyjaśnił swoje powody uzasadniające jego odrzucenie. Głównym powodem jest fakt, że rozwiązanie przyjęte w Guide 7.2 jest poprawne, ale nie jedyne. Zatem CECIP postuluje odrzucenie Guide 7.2 do czasu otrzymania dalszych wskazówek odzwierciedlających opracowywane alternatywy. CECIP wyjaśnił, że oprogramowanie może być podrabiane, w związku z czym CECIP zaproponuje bardziej techniczne rozwiązania i przedstawi jedną obowiązująca alternatywę umożliwiającą uniknięcie przypadków podrabiania oprogramowania oraz jeden przykład ilustrujący, że przy zastosowaniu Guide 7.2 oszustwa są możliwe. Powyższe propozycje CECIP będą omawiane podczas kolejnych spotkań WG7 (Software) i wgMI.

CECIP poruszył również kwestię nowej normy EN45501:2015. Wydaje się, że są opóźnienia w tłumaczeniu normy na języki poszczególnych Państw Członkowskich. Komisja Europejska informuje, że dnia 14 września 2015 r. norma EN45501 została opublikowana jako norma zharmonizowana, w związku z czym od chwili publikacji obowiązuje we wszystkich Państwach Członkowskich. W każdym razie, CECIP zada na kolejnym spotkaniu wgMI pytanie o stan publikacji tłumaczeń normy w poszczególnych Państwach Członkowskich.

Wreszcie, CECIP po raz kolejny poruszył temat braku okresu przejściowego dla nowych Dyrektyw NAWI i MID oraz problemów jakie przysporzy to branży wagowej. Komisja Europejska poinformowała jednak, że nie ma prawnej możliwości wprowadzenia do tych Dyrektyw okresu przejściowego. W związku z powyższym, CECIP zaproponował rozwiązanie dotyczące oznaczeń, które mogłoby sprostać wymogom zarówno nowej, jak i starej NAWID, tj. Dyrektywy 2009/23/WE i 2014/31/UE. Komisja Europejska zaproponowała przyjęcie kreatywnego rozwiązania, np. umieszczenia naklejki z oznaczeniem przeprojektowanym zgodnie z nowym sposobem znakowania przyjętym w nowej dyrektywie, która mogłaby zostać użyta dokładnie z dniem nowej dyrektywy.

Ponadto, CECIP uzyskał informację, że Komisja prowadzi obecnie ocenę Dyrektywy dotyczącej towarów paczkowanych, która powinna zostać sfinalizowana do października 2015 r. W oparciu o wyniki tej oceny Komisja sporządzi raport, który zostanie przedłożony Parlamentowi Europejskiemu do grudnia 2015 r. lub w styczniu 2016 r. CECIP uczestniczył w konsultacjach społecznych Dyrektywy dotyczącej towarów paczkowanych zainicjowanych przez Komisję Europejską.

Zespół lobbingowy LMG spotka się z przedstawicielami Komisji w pierwszej połowie listopada celem omówienia kilku innych tematów szczególnie istotnych dla branży wagowej, takich jak właśnie Dyrektywa w sprawie towarów paczkowanych oraz postulat harmonizacji znajdujących się w użytkowaniu urządzeń (zalegalizowanych do użytku w handlu) w ramach wspólnego rynku. Będziemy Państwa informować na bieżąco.

Karlheinz Banholzer
President of LMG

 



Wymagania eksploatacyjne dot. urządzeń do pomiaru masy

Ian Turner (Stowarzyszenie Wagarskie Wielkiej Brytanii, Wielka Brytania)

Wymagania, które mają na celu nadzór nad automatycznymi i nieautomatycznymi wagami po ich wprowadzeniu na rynek, są formułowane przez odnośne organy państwowe. Kraje różniące się od siebie zapleczem gospodarczym i ekonomicznym egzekwują różne wymagania – odnośnie procedur, rozstrzygnięć technicznych czy prawnych – względem przyrządów do pomiaru masy.

Niespójności, wynikające z powyższego faktu, powodują wiele komplikacji – firmy muszą być zaznajomione z bardzo szerokim zakresem nierzadko sprzecznych wymagań. Właśnie owe niepokrywające się zakresy wymogów i zobowiązań stanowią barierę dla swobodnego przepływu towarów i usług. Zmuszają firmy do tworzenia własnych wewnętrznych procedur w celu realizacji najbardziej uciążliwych "lokalnych" wytycznych.

Dla zilustrowania tej tezy – wszystkie państwa członkowskie zgadzają się co do wymogu, iż urządzenia podlegające naprawie lub modyfikacji, muszą przejść procedurę ponownej kwalifikacji do użytku. Jednocześnie istnieje duża rozbieżność między państwami członkowskimi, gdy mowa o zakresie zmiany, który jednoznacznie wskazuje na stworzenie nowego urządzenia. To rozróżnienie natomiast jest kluczowe dla decyzji, kto może przeprowadzić kwalifikację; jeśli mamy do czynienia z nowym urządzeniem, rzeczoną procedurę może przeprowadzić producent, natomiast w przypadku naprawy – w jednych państwach członkowskich re-kwalifikacja może być przeprowadzona przez producenta, w innych wyłącznie przez odnośne organy państwowe.

Wiele krajowych stowarzyszeń musiało się mierzyć z trudnościami, będącymi następstwem powyższych różnic. Stowarzyszenia niemieckie i brytyjskie rozmawiały o tej kwestii ze swoimi eurodeputowanymi, zaś stowarzyszeniu hiszpańskiemu udało się stworzyć listę wielu powiązanych zagadnień i wątpliwości już wcześniej kierowanych do Parlamentu Europejskiego. I tu pojawiło się pytanie, czy Komisja Europejska ma zamiar uregulować wymagania eksploatacyjne względem wag. Niestety szybko stało się jasne, że nie jest to intencją Komisji. Oczywiście nie na taki obrót sprawy liczyliśmy. Hiszpańscy europosłowie udzielili nam kilku ważnych rad co do dalszego (skuteczniejszego) działania i zasugerowali:
  • Gremialne przedłożenie Komisji Europejskiej szczegółowych zapytań (współpraca europosłów różnych narodowości);
  • Zorganizowanie w Parlamencie Europejskim dedykowanej akcji naświetlającej problem;
  • Prośba o spotkanie z Komisją; i
  • Organizacja konferencji prasowej omawiającej zagadnienie.
Wskazówki hiszpańskich europosłów niewątpliwie mogą wspomóc nasze starania. BTG rozważa ich wprowadzenie w życie, gdyż brak wspólnego uregulowania prawnego ma bardzo szkodliwy wpływ na przemysł wagarski w Europie.

 



Odpowiedzialność importerów, dystrybutorów, producentów i przedstawicieli odnośnych władz zgodnie z nową dyrektywą 2014/31/UE oraz 2014/32/UE

Ian Turner (Stowarzyszenie Wagarskie Wielkiej Brytanii, Wielka Brytania)

Nowe dyrektywy zawierają wymagania dotyczące wszystkich podmiotów gospodarczych przynależnych do łańcucha procedur dostawczych. Dyrektywy wprowadziły cztery kategorie w odniesieniu do podmiotów i większą przejrzystość ujęcia ich nowych i dotychczasowych obowiązków – w zależności od funkcji pełnionej we wspomnianym łańcuchu dostawczym.

Producent – Importer

Producent to każda osoba fizyczna lub podmiot prawny, który wytwarza urządzenie lub też jest właścicielem projektu urządzenia lub urządzenia już wyprodukowanego i wprowadza to urządzenie na rynek pod własną nazwą lub własnym znakiem firmowym.
Mianem importerów określamy firmy, które jako pierwsze udostępniły dane urządzenie na rynku lub jako pierwsze oddały je do użytku na terenie Unii Europejskiej.
Istnieje szereg nowych wymagań nałożonych na producenta i importera. Ich spełnienie gwarantuje zgodność z wymogami odnośnych dyrektyw.

Oznaczenia – nazwa i adres w odniesieniu do producentów i importerów

Obecnie każde urządzenie musi być oznaczone nazwą, zarejestrowaną nazwą handlową lub zarejestrowanym znakiem firmowym, a także adresem siedziby zarówno producenta, jak i importera. Wymóg dotyczący adresu jest nowością. Musi to być konkretne miejsce, gdzie można się skontaktować z producentem i importerem, tak więc nazwa i adres krajowego pośrednika najprawdopodobniej nie będą akceptowalne.
Omawiane oznaczenia muszą być podane w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników docelowych, więc najprawdopodobniej będą musiały być przetłumaczone na różne języki.
Obowiązek importerów w tym zakresie różni się nieznacznie – jeśli jedynym powodem dla otwarcia opakowania miałoby być wydobycie oznaczeń producenta, oznaczenia te nie muszą być podane na opakowaniu i towarzyszącej dokumentacji.

Oznaczenia – znak CE oraz uzupełniające znaki metrologiczne

Dyrektywa NAWI podtrzymuje wymóg stosowania zielonej nalepki z nadrukowaną czarną literą „M” i towarzyszącymi jej przynajmniej dwoma ostatnimi cyframi roku, od którego owa nalepka jest umieszczana na urządzeniu – znak ten powinien być umieszczony w prostokącie, którego wysokość jest nie mniejsza niż 5 mm. W tym punkcie dyrektywa NAWI jest zgodna z dyrektywą MI.
Zarówno znak CE, jak i inne uzupełniające znaki metrologiczne muszą być umieszczone na urządzeniu przed jego wprowadzeniem do obrotu rynkowego. Znaki uzupełniające muszą następować bezpośrednio po znaku CE, a numer identyfikacyjny (numer Jednostki Notyfikowanej) musi być podany bezpośrednio po nich.

Deklaracja zgodności

Należy stosować format deklaracji zgodności, który został wyszczególniony w załącznikach do dyrektywy. Dla wszystkich odnośnych dyrektyw zastosowanie ma tylko jedna Deklaracja zgodności.

Instrukcje, informacje i dokumentacja techniczna

Odpowiedzialnością producenta lub importera jest dołączenie do urządzenia instrukcji i informacji w języku łatwo zrozumiałym dla użytkownika docelowego z państwa członkowskiego, w którym urządzenie jest udostępniane lub wprowadzane do obrotu rynkowego.

Inne wymagania – Producenci

Producent musi posiadać własne procedury gwarantujące, że proces produkcji jest zgodny z wymogami dyrektywy.
Gdy pojawi się domniemanie o zagrożeniu wynikającym z użytkowania urządzenia, producent powinien wykonać jego próbę testową, w razie potrzeby powinien również prowadzić rejestr zażaleń wobec urządzeń niezgodnych z wymogami, a wszystkie zgromadzone w ten sposób dane powinny być udostępnione dystrybutorom. Przypuszczalnie większość producentów przeprowadza dodatkowe testy urządzeń, jednakże obowiązek informowania dystrybutorów o tego typu działaniach monitorujących jest nową kwestią.
Jeśli urządzenie zostało już wprowadzone na rynek, a producent przypuszcza, że może ono nie spełniać wymogów dyrektywy, obowiązkiem producenta jest niezwłoczne podjęcie środków naprawczych w celu przywrócenia urządzeniu zgodności. Ten zapis może mieć daleko idące skutki dla kontroli stosowanego oprogramowania. Jeśli – przykładowo – producent przypuszcza, że wprowadzenie poprawek zabezpieczeń jest niezbędne, powinien się tym zająć w trybie natychmiastowym.

Inne wymagania – Importerzy

Odpowiedzialnością importera jest zagwarantowanie, że na każdym etapie zastosowane zostały właściwe procedury zgodności, a także dopilnowanie, aby producent zaopatrzył urządzenie w odnośną dokumentację techniczną i zastosował poprawne oznaczenie sprzętu.
Jeżeli importer stwierdzi lub będzie domniemywał, że urządzenie nie spełnia zasadniczych wymagań, nie powinien dopuszczać takiego urządzenia do obrotu rynkowego do momentu, aż owe wymagania będą ponownie spełnione. Powinien poinformować o tym zarówno producenta, jak i organy nadzoru rynku.

Obowiązki dystrybutorów

Dystrybutorem jest każda osoba nie będąca importerem czy producentem, która udostępnia urządzenie na rynku. To nakłada na wiele firm szczególne obowiązki, które wcześniej nie musiały być brane pod uwagę.
Dystrybutor, powinien podejmować poniższe działania, odpowiednio dokumentując, że jego własne procedury (odnośnie danego działania) były w pełni przestrzegane:

  • Musi stosować się z należytą starannością do wymogów Dyrektywy.
  • Musi zweryfikować, czy do urządzenia dołączone zostały wszystkie wymagane dokumenty i czy zostało ono odpowiednio oznakowane, jeszcze zanim udostępni je na rynku.
  • Musi potwierdzić, że producent lub importer wywiązali się ze swoich zobowiązań.
  • Jeśli dystrybutor ma powody przypuszczać, że urządzenie, które zamierza dystrybuować, nie pozostaje w zgodności z wymogami dyrektywy, nie powinien udostępniać takiego urządzenia na rynku, dopóki zgodność nie zostanie przywrócona.
  • Jeśli urządzenie stanowi zagrożenie, powinien powiadomić o tym producenta, importera oraz organy nadzoru rynku. Jest to nowy i potencjalnie uciążliwy obowiązek.
  • Jeśli dystrybutor przypuszcza, że urządzenie – już wprowadzone na rynek – nie jest zgodne z odnośnymi wymogami, powinien podjąć odpowiednie środki naprawcze w celu przywrócenia zgodności. Jeżeli zaistniała sytuacja stanowi ryzyko, powinien poinformować o tym odnośne władze krajowe.



Spotkanie LMG w Londynie

By Karlheinz Banholzer, President of LMG

Ostatnie spotkanie LMG odbyło się w biurze Brytyjskiej Federacji Wagowej (UK Weighing Federation). CECIP, a w szczególności LMG, pragną podziękować za tę możliwość, a także niezapomnianą gościnność i doskonałą lokalizację.

Podczas spotkania przedstawiony został Friedrich Trosse, następca Sekretarza Generalnego Bárbary Morales.

W spotkaniu wzięło udział 12 uczestników, w tym Sekretarz Generalny, a jednym z głównych tematów poruszonych było określenie średnio- i długoterminowych zagadnień związanych z metrologią prawną .

Ponadto, zdefiniowano również nowe podejście do sposobów współpracy. W tym zakresie, odpowiedzialni sprawozdawcy sporządzą po spotkaniu krótkie streszczenie w celu przekazania wszystkim członkom LMG informacji na temat bieżącej sytuacji i rozmów poszczególnych grup roboczych.

Wszystkie tematy dotyczące zagadnień krótkoterminowych zostały dobrze przygotowane, omówione i przekazane do dalszej realizacji. Do głównych zagadnień dyskutowanych podczas spotkania należały: norma EN45501, POS Guide, ocena ryzyka, spotkanie z Komisją Europejską , baza danych dla celów regulacji krajowych, współpraca międzynarodowa, tematy do najbliższego newslettera, eCompliance oraz seminarium, które ma odbyć się w Wiedniu podczas Zgromadzenia Ogólnego w 2016 r.

Spotkanie stanowiło okazję do bardzo owocnej dyskusji, która miała miejsce w niezwykle entuzjastycznym środowisku pracy.

Kolejne spotkanie LMG odbędzie się w siedzibie Holenderskiego Towarzystwa Wagowego (FHI) w Leusden, Holandia. Mam nadzieję, że będzie ono stanowić okazję do ponownego motywującego i owocnego spotkania ze wszystkimi członkami LMG!

 



Oprogramowanie

Ian Turner (Stowarzyszenie Wagarskie Wielkiej Brytanii, Wielka Brytania)

Oprogramowanie stało się być może najistotniejszym elementem procesów projektowania, funkcjonowania i wytwarzania urządzeń do pomiaru masy. Tendencja przybiera na sile – coraz więcej urządzeń zyskuje podłączenie do internetu, a technologia „chmury” daje możliwość nieograniczonego dostępu do „wspólnego miejsca” (równie nieograniczonego).

Obecna struktura regulacji opiera się na zasadniczych wymaganiach obu dyrektyw NAWI oraz MID i podlega dalszemu rozwinięciu w oparciu o przewodniki WELEMC 2.3 dla NAWI oraz WELMEC 7.2 dla MID. Nowa dyrektywa EN45501 dokłada do tego nowe i bardzo istotne wymagania względem oprogramowania. Aby w pełni zrozumieć ich następstwa, trzeba się im dokładniej przyjrzeć.

Wszystkie dotychczas istniejące ramy działania bazują na pojęciu rozwiązań technicznych w celu kontroli oprogramowania, nakreślają klasy ryzyka dla różnych struktur i przynależne im rozwiązania techniczne, które mają zapewnić zgodność z dyrektywami. Jednakże ramy te nie zakładają stosowania rozwiązań proceduralnych opartych na uznanych standardach kontroli jakości i oceny ryzyka dla kontroli samego oprogramowania. Takie posunięcie wprowadziłoby większą elastyczność i umożliwiło zastosowanie nowych rozwiązań informatycznych. Inicjatywa ta jest popierana przez CECIP i wszystkich europejskich producentów.

CECIP wraz z WELMEC odniosły pewien sukces w tym obszarze – zainicjowały debatę mającą skłonić do refleksji, w jaki sposób rozwiązania proceduralne mogą wspomóc proces wprowadzania produktów na rynek. Taka koncepcja umożliwiłaby zastosowanie uznanych międzynarodowych standardów jakości, które obecnie przyświecają projektowaniu i tworzeniu oprogramowania dla innych sektorów, np. branży farmaceutycznej.

Odbyliśmy już kilka spotkań w sprawie systemów kontroli oprogramowania bazujących na rozwiązaniach proceduralnych. WELMEC jest im bardzo przychylny i planuje, że na jego najbliższym listopadowym spotkaniu rozważany będzie nowy schemat procedur kontroli oprogramowania. Będziemy na bieżąco informować o rozwoju sytuacji. Więcej informacji na temat tej inicjatywy można znaleźć na stronie CECIP.

 



OIML MAA – Bazowy System Certyfikacji

Karlheinz Banholzer, Prezydent LMG

OIML – Międzynarodowa Organizacja Metrologii Prawnej – ma na celu harmonizację wymogów metrologii prawnej na świecie. Tworzy model przepisów, standardów i powiązanych dokumentów (np. OIML R76 dla wag nieautomatycznych), aby mogły one stać się podstawą dla ustawodawstwa krajowego.

W 1991 roku wprowadzony został system certyfikacji OIML. Cele przyświecające utworzeniu bazowego systemu certyfikacji to: uniknięcie ponownego testowania tego samego urządzenia w różnych krajach, ułatwienie procedur administracyjnych, a tym samym redukcja kosztów. Certyfikaty OIML mogą być – po uprzedniej akceptacji – wykorzystywane przez wszystkie jednostki świadczące usługi metrologiczne oraz odnośne organy państwowe jako certyfikat zatwierdzania typu dla danego państwa lub regionu.

System MAA został zaimplementowany w roku 2005, a jego główną przesłanką było zastąpienie bazowego systemu certyfikacji i zwiększenie zaufania wśród wszystkich zaangażowanych w proces podmiotów. Może to być osiągnięte poprzez zastosowanie akredytowanych systemów kontroli jakości lub też systemów kontroli jakości, podlegających równorzędnym ocenom wszystkich użytkowników, z uwzględnieniem ogólnego nadzoru OIML.

Szybki transfer danych z systemu bazowego do systemu MAA nie jest możliwy dla wszystkich wysuwanych rekomendacji. Dlatego też system bazowy powinien być wciąż dostępny i jednocześnie sukcesywnie doskonalony tak, aby mógł osiągnąć poziom funkcjonalności porównywalny z systemem MAA. Stanie się to w momencie, gdy w procesie certyfikacji będą uczestniczyły laboratoria posiadające systemy kontroli jakości, które respektują wszystkie pomiary wymagane przez bazowy system certyfikacji.

System MAA – w porównaniu z bazowym systemem certyfikacji – działa wyłącznie w oparciu o laboratoria podlegające akredytacji lub równorzędnej ocenie. Zakłada się, że porównywalny poziom jakości tychże laboratoriów, będzie sprzyjał akceptowaniu certyfikatów przez różne państwa.

Jeżeli na konferencji OIML zapadnie decyzja o przeniesieniu certyfikacji przyrządów pomiarowych z systemu bazowego do systemu MAA, ustanowiony zostanie dwuletni okres przejściowy, zanim certyfikaty systemu bazowego stracą swoją ważność. Kolejne zmiany nie są wykluczone.

Dodatkowe informacje można uzyskać na stronie OIML:
http://www.oiml.org/en/certificates/maa/maa

 



Norma EN45501- Gdzie się obecnie znajdujemy?

by Ian Turner, Vice-President of LMG

Obecnie obowiązująca norma z 1992 r. wygaśnie 20 kwietnia 2016 r. i po tej dacie nie będzie możliwości wydawania kolejnych zatwierdzeń typu. Aktualne zatwierdzenia typu będą ważne do czasu ich wygaśnięcia, a to dzięki wysiłkom włożonym przez CECIP LMG w lobbowanie tej sprawy w Komisji.

Należy pamiętać, że w powyżej wskazanym terminie konieczne będzie upewnienie się, że wszystkie przyrządy są zgodne z nowymi regulacjami w zakresie oznaczeń oraz że Deklaracja Zgodności spełnia we wszystkich aspektach wymogi nowej Dyrektywy. Nie obowiązuje żaden okres przejściowy, w związku z czym, aby prowadzić działalność zgodnie z przepisami należy przestrzegać obecnie obowiązujących przepisów do dnia 19 kwietnia 2016 r. włącznie, a nowych - począwszy od dnia 20 kwietnia 2016 r.

CECIP LMG lobbuje w Komisji w sprawie problemów, jakich brak okresu przejściowego przysporzy dużym i małym przedsiębiorcom. Ponieważ implementacja leży po stronie krajowych organów wykonawczych, Komisja nie ma możliwości zaproponowania formalnego rozwiązania tego problemu, ale podkreśliła w rozmowach ze wszystkimi Państwami Członkowskimi wagę pragmatycznego podejścia do sprawy.

Jednym z efektów prowadzonego przez CECIP lobbingu jest pismo wystosowane przez Komisję, zawierające oficjalne stanowisko Komisji w sprawie ważności świadectw zatwierdzenia typu (TAC) również po wejściu w życie nowej normy (LM13 021). Zgodnie z tym pismem, świadectwa zatwierdzenia typu będą ważne do upływu ich terminu ważności, tj. okresu 10 lat. W takich przypadkach organy nadzoru rynkowego będą mogły wprowadzić w życie procedurę ochronną.

 



WAŻENIE KONTENERÓW A PRZEPISY IMO
Urządzenia wagowe niezbędne do spełnienia nowych wymogów Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO)

Autorzy: Vincent M. van der Wel, Wiceprezes CECIP oraz Friedrich Trosse, Sekretarz Generalny

Międzynarodowa Organizacja Morska (IMO) podjęła decyzję, że w celu uniknięcia kolejnych katastrof morskich zda się na branżę wagową.

W 2014 roku 169 państw członkowskich Międzynarodowej Organizacji Morskiej z siedzibą w Londynie dokonało zmiany Konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu SOLAS, w szczególności okólnika MSC 1475, w celu lepszego zabezpieczenia przez katastrofami morskimi spowodowanymi przez niewłaściwe dane wagowe. Nowe przepisy wymagają, by wszystkie kontenery do transportu morskiego były właściwie ważone, a waga weryfikowana przed dopuszczeniem ich do załadunku na statki. Przepisy te wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2016 r.

Istnieją dwie metody ważenia ładunku przed transportem. Jedna z nich polega na zważeniu całego załadowanego towarami kontenera podczas jego załadunku, druga zaś na zważeniu zawartości kontenera i dodaniu do niej masy netto kontenera. W obydwu przypadkach przepisy prawa krajowego doprecyzują jakie przyrządy i jaki stopień dokładności pomiarów będzie wymagany by zrealizować zakładany cel. Pojawiła się także propozycja, by spedytor mógł również obliczyć wagę poprzez zsumowanie wszystkich wag szacunkowych, lecz sposób ten został uznany za zbyt nieprecyzyjny dla zakładanych celów.

Innymi słowy, każda rzecz opuszczająca port w którymkolwiek ze 169 państw członkowskich będzie w przyszłości musiała zostać zważona w którymś momencie przed jej załadunkiem.

Nowe wymogi pozwalają zapewnić bezpieczeństwo statku i załogi. Mają one również na celu zapobieganie wypadkom, które mogą się zdarzyć, gdy ładunek statku wypadnie za burtę ze względu na zbyt wysokie położenie środka ciężkości stosu kontenerów na statku lub gdy statek się kołysze, powodując przeładowanie i uszkodzenie barek transportowanych w systemie LASH. Stos kontenerów może przewrócić się ze względu na niewłaściwe ułożenie towarów, a nierównomierne rozłożenie ciężaru na statku może mieć wpływ na jego trajektorię. Właściwe zważenie i deklaracja stanowią warunek uniknięcia takich sytuacji. Urządzenia wagowe mają za zadanie wyeliminować element „odgadywania” wagi ładunku i zapewnić pewność i dokładność pomiarów. Dzięki temu możliwe będzie uniknięcie sytuacji, gdy armator odmawia przyjęcia ładunku na statek ze względu na fakt, że nie został on prawidłowo zważony i zweryfikowany.

Podczas niedawnego seminarium Międzynarodowego Stowarzyszenia Koordynacji Prac Przeładunkowych (ICHCA), omówiono kilka bieżących problemów, takich jak rozbieżności pomiędzy wymogami krajowymi obowiązującymi w różnych państwach na świecie, a także krótki okres implementacji. Wskazano również, że nowo wprowadzony wymóg będzie jeszcze przedmiotem obrad wielu lokalnych organów metrologii prawnej. W związku z powyższym, dla firm dostrzegających potencjał na tym rynku wskazane może być skonsultowanie się z właściwymi organami krajowymi odnośnie planowanej przez nie procedury implementacyjnej, dzięki czemu firmy te będą mogły przygotować się na zaspokojenie spodziewanego na rynku popytu.

 



Kto jest kim: Jednostki notyfikowane

by Ian Turner, Vice-President of LMG

W Unii Europejskiej jednostką notyfikowaną jest organizacja akredytowana przez Państwo Członkowskie do oceny czy produkt spełnia określone zatwierdzone normy. Ocena może obejmować zarówno kontrolę, jak i badanie produktu, jego projektu i procesu produkcji.

Pozwolenia wydawane przez jednostkę notyfikowaną nie ograniczają się do przedmiotu dyrektyw w zakresie metrologii prawnej, ale dotyczą wszystkich opatrzonych znakiem CE przedmiotów obecnych na wspólnym rynku, takich jak artykuły elektryczne, zabawki i wyroby medyczne.

W przypadku dyrektyw dotyczących przyrządów pomiarowych jednostki notyfikowane zajmują się akceptacją projektów nowych urządzeń wagowych. W rezultacie prowadzonej procedury producenci otrzymują zatwierdzenia typu swoich urządzeń (Moduł B). Kolejnym krokiem jest zgoda przedsiębiorcy na przeprowadzenie wstępnej weryfikacji jego przyrządów. Etap ten stanowi Moduł D.

Jednostki notyfikowane prowadzą również niezależną weryfikację urządzeń wagowych. Są to jednostki Modułu F i są dość powszechne w niektórych Państwach Członkowskich, w niektórych zaś ich popularność jest zdecydowanie mniejsza.

W Unii Europejskiej istnieje szereg jednostek notyfikowanych zajmujących się wszystkimi wyżej opisanymi procedurami. Co ważne, należy pamiętać, że są one podmiotami prywatnymi, wzajemnie konkurencyjnymi. Wszystkie unijne jednostki notyfikowane wymienione są na stronie internetowej znanej pod nazwą NANDO:

http://ec.europa.eu/growth/tools-databases/nando/index.cfm?fuseaction=notifiedbody.main

Powyższa strona jest niezwykle użyteczna, gdyż umożliwia użytkownikom wyszukanie informacji, która jednostka notyfikowana zaaprobowała przyrząd pomiarowy na podstawie numeru identyfikacyjnego znajdującego się na urządzeniu.

Członkowie CECIP współpracują z szeregiem różnych jednostek notyfikowanych, z których najczęściej wymieniane są:

PTB: Niemiecki Narodowy Instytut Metrologii w Braunschweig i Berlinie. Jest to narodowy instytut nauk przyrodniczych i inżynieryjnych i jednocześnie najwyższy autorytet techniczny w zakresie metrologii i inżynierii bezpieczeństwa fizycznego w Niemczech. Jest jednostką notyfikowaną dla celów homologacji UE o numerze 0102.

NMI: Holenderska jednostka notyfikowana w Delft i Dordrecht. Jednostka notyfikowana dla celów homologacji WE i Deklaracji Zgodności WE o numerze 0122.

LNE: Francuska jednostka notyfikowana z siedzibą w Paryżu. Jednostka notyfikowana dla celów homologacji WE i Deklaracji Zgodności WE o numerze 0071.

NMRO: Brytyjska jednostka notyfikowana z siedzibą w Londynie. Jednostka notyfikowana dla celów homologacji WE i Deklaracji Zgodności WE o numerze 0126.

DELTA: Duńska jednostka notyfikowana dla celów homologacji WE. Nie zajmuje się wystawianiem Deklaracji Zgodności WE. Numer jednostki to 0199.

Powyższa lista nie jest wyczerpująca, a nasi członkowie korzystają z usług wszystkich unijnych jednostek notyfikowanych, w tym SP ze Szwecji (nr 0402) oraz CMI z Czech (nr 1383).

Istnieje również szereg jednostek prowadzących niezależne weryfikacje, które również można znaleźć na stronie NANDO.

Wybór właściwej jednostki notyfikowanej jest decyzją o kluczowym znaczeniu dla prowadzonej działalności, a wszystkie z nich maja swoje zalety i wady. Przy wyborze należy zapoznać się ze wszystkimi aspektami oferowanych przez jednostkę usług, aby mieć pewność, że może ona podjąć z Państwem współpracę na dynamicznym i konkurencyjnym rynku.

 



Kalendarium spotkań

  • 4/09/2015 Spotkanie CECIP LMG – Komisja Europejska, DG GROW, Bruksela (Belgia)
  • 24/09/2015 Spotkanie CECIP LMG, Londyn (Wielka Brytania)
  • 29/09/2015 Spotkanie CECIP-CWIA (Chiński Stowarzyszenie Wagarskie), Tokio (Niemcy)
  • 08/10/2015 Telekonferencja Zarządu CECIP
  • 7-9/10/2015 WELMEC WG2, Bratysława (Słowacja)
  • 13-14/10/2015 WELMEC WG8, Berlin (Niemcy)
  • 19/10/2015 Seminarium CIML, Arcachon (Francja)
  • 20-22/10/2015 Spotkanie CIML, Arcachon (Francja)
  • 28/10/2015 Spotkanie Blue Guide, Bruksela (Belgia)
  • 28-29/10/2015 WELMEC WG7, Wiedeń (Austria)
  • 30/10/2015 Spotkanie CECIP BTG, Bruksela (Belgia)
  • 20/01/2016 Spotkanie wgMI, Bruksela (Belgia)

 

© 2009 - CECIP