logo
European Weighing Industry
Newsletter Vol. no. 7 - Marsz 2016
Versión Española
Version Française
Versione Italiana
English Version

Nowe Dyrektywy

Przypominamy, że nowe dyrektywy dotyczące nieautomatycznych urządzeń ważących (NAWI) oraz przyrządów pomiarowych (MI) wchodzą w życie z dniem 20 kwietnia 2016 r., czyli już za kilka tygodni.

Powyższe dyrektywy wprowadzają kilka istotnych zmian dotyczących sposobu naszej pracy, dostarczanych przez nas dokumentów i oznaczeń, jakie muszą znaleźć się na przyrządach.

Przepisy wyróżniają cztery kategorie podmiotów ekonomicznych i każdy z nich będzie zobowiązany do przestrzegania nowych i ściślej określonych obowiązków w zależności od swojej pozycji w łańcuchu dostaw. Należą do nich producent, importer, upoważniony przedstawiciel i dystrybutor.

Producent - Importer

Producent oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która wytwarza przyrząd pomiarowy lub zleca zaprojektowanie lub wytworzenie takiego wyrobu i oferuje ten przyrząd pomiarowy pod własną nazwą lub znakiem towarowym. Importerem jest przedsiębiorca, który wprowadza do obrotu w Unii przyrząd pomiarowy z państwa trzeciego.

Istnieje szereg nowych obowiązków i zarówno producent, jak i importer muszą wprowadzić właściwe procedury, by sprostać nowym wymaganiom.

Status upoważnionego przedstawiciela nie zmienia się w stosunku do poprzednich dyrektyw.

Oznakowanie – nazwa i adres

Wprowadzając przyrząd pomiarowy do obrotu, należy umieścić na nim swoje nazwisko lub nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zarejestrowany znak towarowy oraz kontaktowy adres pocztowy. Wymóg adresu pocztowego jest nowy. Adres ten musi oznaczać miejsce, w którym można skontaktować się z producentem lub importerem, w związku z czym podanie nazwy i adresu przedstawicieli krajowych raczej nie będzie akceptowane.

Dodatkowym utrudnieniem jest konieczność dostarczania tych informacji w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych, w związku z czym konieczne będzie sporządzanie tych informacji w kilku językach.

Obowiązki importerów w tym zakresie są nieco inne, ponieważ informacje te mogą być podawane na opakowaniu oraz dołączonych dokumentach, jeżeli jedynym powodem, dla którego importer miałby otwierać opakowanie byłoby umieszczenie informacji.

Oznakowanie – Znak CE i dodatkowe oznakowanie metrologiczne

Wymagania związane ze znakiem CE nie uległy zmianie.

W przypadku Dyrektywy NAWI oznaczenie M nie jest już takie samo jak w przypadku dotychczasowej dyrektywy. Zielony znak M traci zastosowanie i zostaje zastąpiony literą M oraz dwoma ostatnimi cyframi roku, w którym znak został przyznany, w prostokątnej ramce o wysokości co najmniej 5 mm.

CE oraz inne dodatkowe oznakowania metrologiczne muszą zostać umieszczone na przyrządzie przed jego wprowadzeniem na rynek, przy czym znaki dodatkowe umieszcza się bezpośrednio po znaku CE, a przed numerem identyfikacyjnym (numer jednostki notyfikowanej)

Oznaczenia te pozostają niezmienione dla celów dyrektywy o przyrządach pomiarowych.

Deklaracja zgodności

Przyjmuje się nowy wzór Deklaracji Zgodności, przy czym powinna być tylko jedna Deklaracja dla wszystkich odnośnych dyrektyw. Wzór Deklaracji Zgodności znajduje się w załącznikach do dyrektywy.

Podobnie jak w przypadku wszystkich innych dokumentów, deklaracja zgodności musi być sporządzona w języku państwa członkowskiego, w którym przyrząd jest udostępniony lub wprowadzony na rynek. Oznacza to zapewne konieczność przetłumaczenia deklaracji na języki państw, w których Państwa przyrządy są udostępnione lub wprowadzone na rynek.

Instrukcje, informacje i dane techniczne

Producent lub importer musi zapewnić by wymagane dokumenty, instrukcje i informacje były dostarczone w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych w państwie członkowskim, w którym przyrząd pomiarowy ma być udostępniany na rynku lub oddany do użytku.

Na uzasadnione żądanie właściwego organu krajowego producenci lub importerzy udzielają mu wszelkich informacji i udostępniają dokumentację, w formie papierowej lub elektronicznej, konieczne do wykazania zgodności przyrządu pomiarowego z wymaganiami, w formie zrozumiałej dla tego organu.

Wymóg ten może okazać się wielce uciążliwy, ponieważ może wiązać się z koniecznością dostarczenia całej dokumentacji technicznej w języku żądającego państwa członkowskiego.

Inne wymogi -Producenci

Producenci muszą zapewnić wprowadzenie procedur mających na celu utrzymanie zgodności produkcji z niniejszą dyrektywą.

W przypadku, gdy jest to uznane za właściwe z uwagi na działanie przyrządu pomiarowego, producenci przeprowadzają badania próby przyrządów pomiarowych udostępnionych na rynku, a także badają oraz, w razie potrzeby, prowadzą ewidencję skarg, przyrządów pomiarowych niezgodnych z wymaganiami i przypadków odzyskania przyrządu pomiarowego, a ponadto informują dystrybutorów o wszelkich tego rodzaju działaniach w zakresie monitorowania. Zakładamy, że większość producentów będzie prowadzić odpowiednie próby, ale wymóg informowania o nich dystrybutorów jest nowością.

W zależności od tego jak powyższe postanowienie będzie interpretowane, może okazać się ono uciążliwe, w związku z czym producenci powinni wdrożyć procedury mające na celu zapewnić, że dystrybutorzy będą informowani o wszelkich działaniach w zakresie monitorowania.

Inne wymogi –Importerzy

Pozostałe wymogi dotyczące importerów różnią się nieco od wymogów dotyczących producentów .

Importerzy zapewniają przeprowadzenie przez producenta odpowiedniej procedury oceny zgodności oraz sporządzenie przez producenta dokumentacji technicznej i opatrzenie przyrządu pomiarowego właściwym oznakowaniem. Będzie się to wiązało z zapewnieniem procesów lub procedur, których celem będzie wykazanie, że zostały przeprowadzone właściwe kontrole.

Obowiązki dystrybutorów

Dystrybutor oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną w łańcuchu dostaw, niebędącą producentem ani importerem, która udostępnia przyrząd pomiarowy na rynku. Dla wielu przedsiębiorców będzie się to wiązało z określonymi obowiązkami, które wcześniej nie były wprost określone.

Dystrybutor zobowiązany będzie podejmować następujące czynności oraz opracować procedury oraz gromadzić materiały dowodzące, że spełnił te obowiązki.

  • Dystrybutorzy muszą działać z należytą starannością w odniesieniu do wymagań dyrektywy
  • Przed udostępnieniem przyrządu pomiarowego na rynku lub oddaniem go do użytku dystrybutorzy sprawdzają, czy przyrząd pomiarowy jest opatrzony wymaganym oznakowaniem oraz czy towarzyszą mu wszystkie wymagane dokumenty.
  • Dystrybutorzy zobowiązani są upewnić się, że producent i importer wywiązali się z ciążących na nich obowiązków.
  • W przypadku gdy dystrybutor ma powody uważać, że przyrząd pomiarowy nie jest zgodny z dyrektywą nie udostępnia przyrządu pomiarowego na rynku ani nie oddaje go do użytku, dopóki nie zostanie zapewniona jego zgodność.
  • Gdy przyrząd pomiarowy stwarza zagrożenie, dystrybutor informuje o tym producenta lub importera oraz organy nadzoru rynku. Jest to nowy i potencjalnie uciążliwy obowiązek.
  • Dystrybutorzy, którzy uznają lub mają powody, by uważać, że udostępniony przez nich na rynku lub oddany do użytku przyrząd pomiarowy nie jest zgodny z dyrektywą, zapewniają podjęcie środków naprawczych do zapewnienia zgodności tego przyrządu pomiarowego. Ponadto w przypadku gdy przyrząd pomiarowy stwarza zagrożenie, dystrybutorzy niezwłocznie informują o tym właściwe organy krajowe.


Należy również pamiętać, że jeśli importer lub dystrybutor wprowadza przyrząd pomiarowy do obrotu pod własną nazwą lub modyfikuje przyrząd pomiarowy już znajdujący się w obrocie, będzie uważany za jego producenta.

by Ian Turner

 

CECIP General Assembly 2016

Drodzy Członkowie CECIP,

Mam przyjemność ogłosić, że etap planowania dobiegł do pomyślnego końca i wreszcie możemy oficjalnie zaprosić Was na 66. Zgromadzenie Ogólne. W tym roku członek naszego stowarzyszenia z Austrii, Bundesinnung der Mechatroniker, był uprzejmy zaprosić nas do Wiednia.

W tym roku spotkamy się nieco później niż zazwyczaj – Zgromadzenie Ogólne odbędzie się 3 czerwca w Austria Trend Hotel Savoyen , a towarzyszyć mu będzie program rozpoczynający się dnia 1 czerwca od otwartego posiedzenia LMG. Wydarzeniem kończącym będzie wycieczka po Wiedniu połączona z lunchem w tradycyjnej austriackiej winiarni. W piątek odbędzie się również Kolacja Galowa na zamku pod Wiedniem.

Będziemy mieli okazję wysłuchać wystąpień 3 gościnnych mówców. Pierwszym będzie pan Roman Schwartz, wiceprzewodniczący niemieckiego instytutu metrologicznego PTB, i będzie wystąpienie pana Eric van Schagena, Prezesa Zarządu Branche Industriële Elektronica (FHI) z Holandii. Mówca z austriackiego stowarzyszenia nie jest jeszcze znany.

Tegoroczną nowością będzie większy udział naszych partnerów międzynarodowych z Japonii, Chin i USA. Pomimo iż niektórzy z nich nie potwierdzili jeszcze swojego uczestnictwa, wyrazili duże zainteresowanie i chęć udziału oraz zaprezentowania się członkom CECIP.

Oczywiście przewidziany jest również program partnerski. Na piątek 3 czerwca zaplanowana jest wycieczka alejami pierwszej dzielnicy Wiednia, historycznego centrum miasta, połączona z lunchem w jednej z tradycyjnych wiedeńskich restauracji.

Do usłyszenia i - mam nadzieję – do zobaczenia w Wiedniu.

Z poważaniem,

Friedrich Trosse,

Sekretarz Generalny CECIP

 

Jak zapobiegać cyberprzestępczości

Friedrich Trosse

Podczas dorocznych spotkań AWA-PTB w Braunschweig, Wydział Niemieckiej Policji Federalnej ds. Walki z Cyberprzestępczością wystąpił z prezentacją wyjaśniającą słuchaczom czym jest cyberprzestępczość, kim są potencjalni cyberprzestępcy i w jaki sposób firmy mogą zabezpieczyć się przed możliwymi atakami.

Cyberprzestępczość może przybierać różne formy. Większość z nas słysząc słowo „cyberprzestępczość” myśli o hakerach, lecz charakter ataków hakerskich uległ w ostatnich latach znaczącym zmianom. O ile jeszcze kilka lat temu hakerami byli wysoce wyspecjalizowani eksperci informatyczni, w chwili obecnej do przeprowadzenia ataku wystarczy podstawowa znajomość tzw. narzędzi hakerskich, które są bezpłatnie dostępne w internecie.

W konsekwencji zmieniły się również motywy, którymi kierują się hakerzy. Kiedyś były to motywy kryminalne czy nawet polityczne. Dziś zdarza się, że znudzeni nastolatkowie posuwają się do nadużyć łatwo dostępnych technologii dla zabawy.

Niemniej jednak, część ataków hakerskich stanowi zaplanowane szpiegostwo przemysłowe, a ich źródłem mogą być zarówno sfrustrowani byli pracownicy, jak i konkurenci rynkowi, a nawet podmioty publiczne.

Pan Pursche wspomniał o pewnej metodzie zwalczania szpiegostwa przemysłowego, która choć może wydawać się oczywista, jest często pomijana: fizyczna kontrola nad terenem zakładu. W tym kontekście większość osób myśli od razu o intruzach przedostających się na teren zakładu, podczas gdy znane są przypadki pozostawianych na przykład gdzieś na parkingu przenośnych pamięci USB, zawierających oprogramowanie szpiegujące, które ktoś ostatecznie podłączał do swojego komputera.

Oczywiście trudno jest obserwować taki parking lub inne wejścia bez przerwy dniem i nocą. Dlatego tym ważniejsze jest podnoszenie świadomości pracowników w tym zakresie. Najlepszym sposobem zapobiegania atakom jest edukowanie pracowników i uświadamianie im niebezpieczeństw związanych z korzystaniem z pamięci USB, podejrzanych kabli lub innych elektronicznych urządzeń niewiadomego pochodzenia.

Co ważne, należy mieć również plan na wypadek ataku, któremu nie da się zapobiec. Najlepszym na to sposobem jest profesjonalne szyfrowanie wszystkich danych i prowadzonej komunikacji. Dzięki temu skradzione dane będą dla hakera bezużyteczne, lub co najmniej ich odczytanie będzie wymagać wielkiego nakładu sił, co zwykle ma silny skutek zniechęcający. Ponadto, każda firma powinna sama ocenić które dane komu powinna udostępniać. W wielu przypadkach dział sprzedaży nigdy nie będzie potrzebował projektów wykorzystywanych przez dział techniczny, więc czemu nie odmówić mu do nich dostępu na wypadek ataku?

Wreszcie, firma powinna również mieć przygotowany zawczasu plan reakcji na atak. W przypadku, gdy pracownik zwróci uwagę na podejrzane zachowanie, można potraktować to jako alarm próbny. Każdy członek zespołu powinien wiedzieć do kogo zwrócić się z taką sprawą, co należy zgłaszać oraz z jaki sposób zabezpieczyć dane i ślady wiodące do przestępcy.

Wreszcie, świadomość niebezpieczeństwa to pierwszy i najważniejszy krok do bezpieczeństwa. W celu uzyskania dalszych informacji prosimy o kontakt z Sekretariatem CECIP.

Nowe przepisy UE w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności - Etykietowanie dotyczące wartości odżywczej obowiązkowe w Europie

Javier Deniz

Podczas gdy informacje umieszczane na etykietach produktów spożywczych w Stanach Zjednoczonych podlegają ścisłym regulacjom od wczesnych lat 90., podobny poziom ich unifikacji w Europie wprowadzono dopiero w ostatnim czasie. Po ośmiu latach negocjacji, 25 października 2011 r., przyjęto Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności.

Nowe Rozporządzenie wprowadza zmiany do obowiązujących w Unii Europejskiej przepisów dotyczących oznakowania produktów spożywczych, mające na celu umożliwienie konsumentom dokonywania świadomych wyborów i poprawę bezpieczeństwa produktów spożywczych, a także zapewnienie swobodnego przepływu zgodnie z prawem wytworzonej i wprowadzonej do obrotu żywności. Rozporządzenie ma zastosowanie do wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej (UE).

Rozporządzenie weszło w życie 12 grudnia 2011 r. i stosuje się od dnia 13 grudnia 2014 r., z wyjątkiem postanowień dotyczących informacji o wartości odżywczej środków spożywczych, które znajdą zastosowanie od dnia 13 grudnia 2016 r.

Rozporządzenie wprowadza obowiązek oznaczania wartości odżywczej żywności opakowanej i zawiera instrukcje dla producentów żywności dotyczące podawania informacji na temat wartości energetycznej i zawartości w produktach spożywczych sześciu składników odżywczych, tj. tłuszczu, kwasów tłuszczowych nasyconych, węglowodanów, cukrów, białka oraz soli – w podanej kolejności i w przeliczeniu na 100 g lub 100 ml produktu.

Informacje te należy podawać w tabeli wartości odżywczych w tym samym polu widzenia. Dopuszczalne jest również podanie dodatkowo wartości odżywczych w przeliczeniu na porcję produktu.

Inne składniki odżywcze (tj. kwasy tłuszczowe jednonienasycone, kwasy tłuszczowe wielonienasycone, alkohole wielowodorotlenowe, skrobia, błonnik, witaminy i minerały) podawane są na zasadzie dobrowolności.

Zgodnie z Rozporządzeniem 1169/2011, w przypadku większości etykiet produktów spożywczych dla obowiązkowych informacji o wartościach odżywczych wymagana jest czcionka o wysokości co najmniej 1,2 mm. Ponadto, wszelkie dobrowolnie umieszczane informacje dodatkowe (np. hasła reklamowe lub zapewnienia) muszą być umieszczane w sposób nie kolidujący z informacjami obowiązkowymi.

Większość zrzeszonych w CECIP producentów urządzeń etykietujących dla branży spożywczej wprowadziło już niezbędne modyfikacje do swoich urządzeń zapewniające ich zgodność z wymogami Rozporządzenia mającymi zastosowanie od dnia 13 grudnia 2014 r. Ze strony CECIP zachęcamy wszystkich do uwzględnienia również wymogów dotyczących informacji o wartości odżywczej, co pomoże klientom dostosować się do wymogów, które zaczną ich obowiązywać począwszy od 13 grudnia 2016 r.

Wreszcie, nie powinniśmy zapominać o opinii Dyrekcji Generalnej ds. Zdrowia i Konsumentów przedstawionej w Wytycznych dla właściwych organów w sprawie kontroli zgodności z prawodawstwem UE w zakresie rozporządzenia nr 1169/2011: „Kontrole urzędowe stosuje się z taką samą starannością do produktów wywożonych poza Unię, wprowadzanych do obrotu w Unii oraz wprowadzanych z państw trzecich. Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki, aby produkty przeznaczone do wysłania do innego państwa członkowskiego były kontrolowane tak samo starannie, co produkty przeznaczone do wprowadzenia do obrotu na ich własnym terytorium”

 

Aktualizacja komuniktów CECIP

Friedrich Trosse

W ostatnich latach podstawowym kanałem naszej obecności w mediach i komunikacji ze strony CECIP była nasza strona internetowa, a także niniejszy newsletter. Podczas ostatniego posiedzenia Zarząd podjął decyzję o aktualizacji i rozszerzeniu naszej działalności medialnej.

Na początek, testujemy obecnie nowe forum, które umożliwi w przyszłości wymianę informacji i dyskusje na tematy dotyczące branży wagowej. Jak tylko nowe forum zyska pełną funkcjonalność, przekażemy Państwu informację jak się na nim zarejestrować i jak z niego korzystać.

Ponadto, na naszej stronie internetowej dodaliśmy zaktualizowaną wersję naszej prezentacji, którą mogą Państwo nie tylko obejrzeć, ale również ściągnąć na swój komputer i wykorzystać zgodnie z Państwa potrzebami. Na stronie internetowej zamieściliśmy także deklaracje polityki CECIP dotyczące aktualnie prowadzonych projektów aby informować Państwa na bieżąco o naszych działaniach.

Wreszcie, co równie ważne, CECIP utworzył swoje konto w serwisie Twitter:https://twitter.com/CecipWeighing

Będziemy korzystać z tego kanału by na bieżąco przekazywać informacje na temat spraw interesujących dla branży wagowej, prosimy więc o śledzenie naszych działań pod adresem @CecipWeighing.

 

Konwencja o Bezpieczeństwie Życia na Morzu (SOLAS)

Ian Turner

Międzynarodowa Organizacja Morska (IMO) jest organizacją wyspecjalizowaną systemu Narodów Zjednoczonych z siedzibą w Londynie. Funkcjonuje od 1948 r., a przynależy do niej 169 państw członkowskich.

Jedną z funkcji IMO jest opracowanie i administrowanie Międzynarodową Konwencją o Bezpieczeństwie Życia na Morzu (SOLAS) . Jej pierwszy projekt został sporządzony w 1914 r., po zatonięciu Titanica.

Międzynarodowa Organizacja Morska wprowadziła zmiany do Artykułu VI (Prawidło 2) Konwencji SOLAS zgodnie z którymi, warunkiem przyjęcia kontenera eksportowego z ładunkiem na statek jest weryfikacja wagi brutto kontenera. Załadowca jest odpowiedzialny za weryfikację wagi brutto pełnego kontenera i zadeklarowania zweryfikowanej wagi brutto kontenera przewoźnikowi morskiemu.

Obowiązek ten wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2016 r. i będzie obowiązywał na całym świecie.

Po tym dniu załadunek pełnego kontenera na statek w przypadku, gdy operator statku i terminala nie otrzymali zweryfikowanej wagi brutto kontenera będzie stanowić przypadek naruszenia Konwencji SOLAS.

W tym kontekście, ważną kwestią dla członków CECIP jest informacja, że nowe wymogi przewidują dwie metody uzyskania wagi brutto pełnego kontenera , tj. metodę 1 i metodę 2.

Metoda 1 - zważenie załadowanego towarami kontenera przy pomocy skalibrowanych i atestowanych przyrządów; lub

Metoda 2 - zważenie całego ładunku i opakowań, włączając w to wagę palet, drewna sztauerskiego i innych zabezpieczeń, które znajdą się w kontenerze i dodanie do wagi ładunku wagi kontenera (tara), korzystając z certyfikowanych metod zatwierdzonych przez właściwy organ państwa, w którym ma miejsce załadunek kontenera.

Ponadto, zgodnie z przepisami skalibrowane i atestowane przyrządy oznaczają wagi, wagi pomostowe, urządzenia podnośnikowe i inne urządzenia umożliwiające ustalenie rzeczywistej wagi brutto pełnego kontenera lub opakowania i ładunku, palet, drewna sztauerskiego i innych materiałów opakowaniowych, spełniające standardy dokładności i wymogi państwa, w którym urządzenia te są użytkowane.

Do chwili obecnej większość państw członkowskich i Komisja nie określiły jeszcze jednoznacznie wyżej wspominanych standardów dokładności i wymogów. CECIP

lobbuje by te standardy i wymogi były zgodne z obecnie obowiązującymi dyrektywami 2014/31 i 2014/32. Oznaczałoby to, że wszelkie przyrządy wykorzystywane w celach określonych w Konwencji SOLAS musiałyby posiadać homologację i zostać poddane weryfikacji w celu zapewnienia ich pełnej zgodności z przepisami. W praktyce oznaczałoby to, że nieautomatyczne urządzenia wagowe musiałyby spełniać wymogi normy EN45501, posiadać homologację i zostać zweryfikowane. Wagi automatyczne z kolei musiały spełniać wymagania określone w załączniku MI-006, jak również posiadać homologację i zostać zweryfikowane.

 

Przegląd raportów WELMEC

Friedrich Trosse

Raport WG 8:

Na poziomie unijnym został opublikowany nowy Niebieski Przewodnik. Okres objęty komentarzem – do dnia 28 października.

Nowy przewodnik WELMEC 8 jest już ukończony i gotowy do publikacji.

Tematyka WG 7 i 8 będzie koncentrować się na zagadnieniach związanych z oceną ryzyka; a WG 8 głównie na kwestiach metrologicznych.

Ponadto, CECIP uczestniczył w pracach związanych z analizą WG 8.3 w zakresie stosowania dyrektywy MID Moduł B.

W zakresie modyfikacji instrumentów nie podjęto żadnych ostatecznych decyzji. Nasz partner CECOD zwrócił uwagę na niezwykle wysokie koszty związane z oceną zgodności. Do końca grudnia 2015 pani Fuchs z austriackiego organu ds. metrologii ma odpowiedzieć na pytania zawarte w ankiecie dotyczącej tego problemu.

Ponadto, WELMEC zwrócił uwagę na kwestię właściwego oznaczania przyrządów pomiarowych.

Raport WG 2

Nie przeprowadzono żadnych prac związanych z 8.16-5 dotyczących automatycznych kolejowych wag pomostowych.

Przewodnik 2.3 nie zostanie również przekształcony w przewodnik 7.2

WG2 podgrupa Przewodnik 2.6/1 (wagi połowów) i 2.6/2 (wagi porcjujące) będą analizowane w ramach analizy WG2 w zakresie struktury wszystkich przewodników. Nie ma jednak żadnych dokumentów dotyczących powyższych kwestii.

Z punktu widzenia CECIP ważne jest, byśmy zarówno w ramach WG5, jak i podczas spotkań z Komisją podkreślali fundamentalną kwestię, jaką jest dla branży nadzór rynkowy. W tym celu należy pamiętać o gromadzeniu bazy różnego rodzaju przyrządów, co do których uważamy że istnieje potencjalnie duże ryzyko naruszeń przepisów.

W tym celu powinniśmy:

1) prowadzić własne badania wśród naszych państw członkowskich w celu zidentyfikowania źródeł największej liczby naruszeń

2) analizować raporty z nadzoru rynkowego w poszczególnych państwach członkowskich

Raport WG 5

W ostatnim spotkaniu, z którego sporządzono załączony raport, uczestniczył Karlheinz Bahnholzer. Karlheinz zgodził się występować w charakterze współraportującego.

Kolejne spotkanie WG5 odbędzie się w kwietniu lub maju 2016 r. CECIP planuje wygłoszenie prezentacji na temat obszarów, które naszym zdaniem powinny być uwzględnione w połączonych projektach dotyczących nadzoru rynkowego.

Zgłoszono propozycję, byśmy zasugerowali, że unijne projekty dotyczące nadzoru rynkowego powinny uwzględniać internetowe dostawy nieautomatycznych urządzeń wagowych obliczających ceny. Wymaga to udokumentowania danymi rynkowymi.

Chcemy również rozważyć inne możliwości, a mianowicie:

1) wykorzystywanie nieatestowanych wag dla celów medycznych

2) wykorzystywanie nieatestowanych wag przy dostawach metali i kamieni szlachetnych

W ramach CECIP musimy w dalszym ciągu podkreślać na forum WG5, jak i podczas naszych okresowych spotkań z Komisją, fundamentalną kwestię, jaką jest dla naszej branży nadzór rynkowy. W tym celu należy pamiętać o gromadzeniu bazy różnego rodzaju przyrządów, co do których uważamy że istnieje potencjalnie duże ryzyko naruszeń przepisów.

W tym celu należy:

1) prowadzić własne badania wśród naszych państw członkowskich w celu zidentyfikowania źródeł największej liczby naruszeń

2) analizować raporty z nadzoru rynkowego w poszczególnych państwach członkowskich

Raport WG 7

  • Połączenie Przewodnika 2.3 i 7 - Projekt ten nie będzie kontynuowany
  • Uzgodniono, że inicjatywy CECIP mogą przynieść korzyści z punktu widzenia rozwoju i kontroli rynku. Jednym z głównych elementów wymagających dalszych prac jest opracowanie czytelnych i transparentnych procedur oceny ryzyka. Podjęto decyzję o powrocie do prac nad procedurami CECIP po szczegółowym przeanalizowaniu przez WG7 procedur oceny ryzyka.
  • Proponowana przez WG7 procedura oceny ryzyka opiera się na założeniach ISO 27005 i ISO 15408. Dotychczas przedstawione wstępne założenia cieszą się generalnie poparciem CECIP, którego zdaniem największą słabością tej propozycji są kwestie prawdopodobieństwa i motywacji, bez czego jak uważamy projekt nie ma szans zakończyć się powodzeniem. CECIP jest zaangażowane w prace grupy roboczej i wnosi swój aktywny wkład w rozwój projektu.
  • Przewodnik 7.2 (V6) został uzgodniony przez komitet WELMEC i zaopiniowany przez Komisję: w dalszym ciągu sprzeciwiamy się dwóm kwestiom związanym z: a) możliwym ryzykiem związanym z kategorią C automatycznych przyrządów pomiarowych, b) brakiem procedur związanych z ryzykiem w kontekście rozwoju i kontroli oprogramowania. Zakładamy jednak, że jeśli procedura oceny ryzyka, o której mowa w punkcie 3 powyżej zostanie opracowana, pozwoli to na wyeliminowanie naszych wątpliwości

 

CoMeLab – Komitet włoskich producentów i laboratoriów

Massimo Mai

CoMeLab jest komitetem działającym w ramach Krajowego Stowarzyszenia COMUFFICIO , reprezentującym wszystkie firmy zajmujące się produkcją, sprzedażą i serwisowaniem urządzeń wagowych. We Włoszech CoMeLab reprezentuje ok. 30 firm, 271 laboratoriów uprawnionych do prowadzenia okresowych weryfikacji oraz 11 laboratoriów MID. Łącznie reprezentuje ok. 1800 pracowników.

Warto wspomnieć, że COMUFFICIO zostało założone już w 1945 roku i reprezentuje 1300 firm świadczących usługi cyfrowe i obliczeniowe dla sektora automatyki, dla odbiorców detalicznych i biznesowych.

Komitet CoMeLab został utworzony 3 grudnia 2014 r., a podczas 65. Zgromadzenia Ogólnego w Barcelonie dołączył do grona członków CECIP.

Celem Komitetu jest reprezentowanie branży na poziomie instytucjonalnym, a także zapewnianie jego członkom informacji i usług w zakresie metrologii prawnej, kwestii normalizacyjnych , a także doradztwo biznesowe i handlowe.

Przewodniczącym CoMeLab jest obecnie wybrany członek Consiglio Direttivo, rady zarządzającej, w skład której wchodzi również 18 członków rady wybieranych przez zgromadzenie ogólne podczas sesji plenarnej.

Od chwili powstania CoMeLab postawił sobie za cel nawiązanie i umocnienie relacji z włoskim Ministerstwem Rozwoju Gospodarczego oraz Unioncamere, związkiem włoskich izb handlowych, przemysłowych, rzemieślniczych i rolniczych. Unioncamere jest głównym organem nadzoru rynkowego we Włoszech. CoMeLab współpracuje również z włoskim organem akredytacyjnym ACCREDIA.

Wśród pierwszych tematów, jakimi zajął się CoMeLab było podjęcie starań w kontaktach z instytucjami włoskimi zmierzających do ustanowienia jednolitej normatywnej procedury przy ściśle określonych i uproszczonych regulacjach administracyjnych. Kolejnym był monitoring transpozycji Dyrektyw 2014/31/EU i 2014/32/EU.

Kolejnym obszarem działalności CoMeLab jest profesjonalne szkolenie praktyczne pracowników branży wagowej. Obecnie prowadzone są regularne kursy dla pracowników laboratoriów metrologicznych, jak również personelu administracyjnego. Prowadzone będą również seminaria mające na celu informowanie przedstawicieli stowarzyszonych firm o bieżących zmianach w obowiązujących przepisach i wymogach. Oczywiście oraganizowane są również kursy w innych dziedzinach, zgodnie z zapotrzebowaniem zainteresowanych przedsiębiorców, w tym handlowe, administracyjne i informatyczne.

Zgodnie z zaleceniami głównych włoskich organów certyfikacyjnych, CoMeLab rozpoczął działania mające na celu ułatwienie przejścia z ISO 9001:2008 na ISO 9001:2015. Ta ważna procedura został zainicjowana podczas Konwencji Krajowej dnia 29 października 2015 r.

Na poziomie międzynarodowym, CoMeLab jest aktywnym członkiem CECIP.

Zapraszamy do kontaktu z CoMeLab pod adresem: comelab@comufficio.it.

 

Agenda

  • 06-07/04/2016 WG 5 spotkanie, Sztokholm (Szwecja)
  • 20/04/2016 NoBoMet spotkanie, Berlin (Niemcy)
  • 01-04/06/2016 CECIP Zgromadzenie Ogólne, Wiedneń (Austria)

 

© 2009 - CECIP